شاهین 

اصولاً بقای هر اجتماع، وابسته به حیات کارکردهای خاصّ آن جامعه بوده، لذا اِجرا و اِعمال صحیح چنین کارکردهایی، می تواند مهمترین حوزهء انسجام بخش جوامع تلقّی گردد. جامعهء ایران نیز از چنین خصیصه ای مستثنی نبوده و مسئولین در تلاشند تا با وضع قوانین و قواعد مختلف، به حفظ کارکردهای شاخصه های اصلی جامعه کمک نمایند.

یکی از بحث هایی که اخیراً،محور توجّه و بررسی بیش از پیش قرار گرفته است، مباحث مربوط به "طرح امنیت اجتماعی" می باشد. آنچه که در این مقاله به آن اشاره می گردد ، شاخه ای از این طرح، یعنی " طرح مبارزه با بدحجابی" می باشد، که سعی بر آن است تا با دیدگاه های درون دینی و برون دینی به بررسی آن پرداخته شود.

بهائیان و مساله امنیت ملی

ایمان کمالیان

تاریخچه مخالفت با آئین بهائی در ایران مخصوصا در سی سال گذشته  به خوبی نشان داده است که خصومت و سختگیری ایذایی نسبت به جامعه بهائی ریشه در عدم تحمل و مدارا نسبت به باورهای بهائیان دارد.[1] هر گونه ظاهر سازی و نشر اکاذیب علیه جامعه بهائی، چیزی جز ابزاری برای توجیه اقدامات مخالفان و رفتار گروه های فشار نیست تا شاید بتوان التهابِ افکار عمومی را تسکین داد. از این رو ،اتهام های واهی و مضحک وسیله ای بوده است برای عوام فریبی و گمراه نمودن ملت ایران در شناخت آموزه ها و اصول اعتقادی بهائیان.